THE FUTURE IS TOO EMPTY TO INHABIT

Antje Guenther

In een interview uit 2013 over de afwezigheid van geschiedenis in snelgroeiende steden in Azie, Amerika en Europa zegt architect Rem Koolhaas: ‘The fact that human growth is exponential implies that the past will at some point become too small to inhabit (…)’.(‘Het feit dat de menselijke bevolking exponentieel groeit, houdt in dat op een gegeven moment het verleden te klein is om te bewonen (…)’). De Duitse kunstenaar Antje Guenther reageert op deze uitspraak in haar project ‘The future is too empty to inhabit’ om te onderzoeken hoe steden ingericht worden. Vertrekpunt voor haar project  is het gebouw De Rotterdam van Rem Koolhaas aan de Wilhelminapier.
 
Guenther kwam in 2014 in Charlois wonen op het moment dat deze kolos werd opgeleverd. Ze had net onderzoek gedaan naar het chaotische potentieel van het grid en daarvoor onder andere Delirious New York van Koolhaas gelezen. Het gebouw intrigeerde haar. Het sculpturale karakter van het gebouw sprak haar aan, maar het leek haar alsof de architect alleen de buitenkant en de iconische functie belangrijk gevonden had. Het toont zichzelf met zijn voorkant aan de Noordkant van Rotterdam, maar de ingang zit aan de Zuidkant. Tegelijkertijd is de binnenkant niet afgestemd op gebruikers. Guenther vroeg zich af wat dat zegt over de houding van de architect. 
 
De manier waarop architecten bepalen hoe de openbare ruimte eruit ziet is onderdeel van Guenther’s fascinatie voor steden. Ze studeerde fotografie en beeldende kunst in Leipzig en Karlsruhe en kwam via omzwervingen in Rotterdam terecht, een stad waar ze direct een band mee voelde.  Omdat Leipzig - net als Rotterdam - een arbeidersstad is met een second city syndrome. Na de val van de muur en het verdwijnen van de zware industrie veranderde Leipzig in een hippe stad met leuke cafeetjes en restaurantjes. Guenther ziet die ontwikkeling ook in Rotterdam. Dat Zuid minder gedefinieerd is en aan zijn lot overgelaten wordt maakt het gebied voor haar interessanter.
 
THE FUTURE IS TOO EMPTY TO INHABIT bestaat uit acht posters. Vier foto’s en vier teksten geven in een gelaagd verhaal commentaar op sociaal politiek ontwikkelingen en de manier waarop de openbare ruimte gedomineerd wordt door ‘star’ architecten, glazen skycrapers (wie kijkt er naar wie?) en controle in de openbare ruimte (door wie worden we bekeken?). De teksten verwijzen naar Fountainhead van Ayn Rand (en de invloed die dit boek heeft gehad op generaties van architecten) en het spel Tetris (“All you have to know it’s just a cheap officebuilding)”.
 
De posters hangen op strategische plekken in de openbare ruimte. Daarmee claimt Guenther deze ruimte, net als architecten en cityplanners. Omdat de achterkant van de Rotterdam naar de zuidkant gericht is, worden de posters alleen op Zuid plakken. Het is een experiment hoe tekst en fotografie gebruikt kunnen worden buiten de vier muren van musea. Ook mensen die niet gewend zijn om naar kunst te kijken kunnen het zien. 

THE FUTURE IS TOO EMPTY TO INHABIT is te zien op verschillende plekken bij de Maashaven met uitzicht op De Rotterdam.